بالاخره اتفاقی که تو چند ماه اخیر، چندین بار نزدیک انجام دادنش بودم و هر بار جلوی خودمو گرفتم که این کارو نکنم، رخ داد. اکثر شبکه های مجازیم رو حذف کردم یعنی اونایی که بیشترین وقتم رو بهشون اختصاص می‌دادم. یعنی اون رفتن بی خبری، دوباره اتفاق افتاد و نمی‌دونم تا چه مدت میتونم دووم بیارم. اعتراف میکنم که استوری که مه گذاشت، خیلی تاثیر گذاشت روی این موضوع و در واقع هر چند که موضوعی بود که به من آن‌چنان ربط نداشت، ولی منو تحت تاثیر قرار داد و ناراحت کرد. شاید انتظارشو نداشتم. این حجم از احساسات منفی رو نمی‌تونستم به راحتی کنترل کنم و این فکر رو کردم که شاید نیاز باشه یه مدت دور باشم. با اینکه احتمالا چیزای مختلفی رو تو این مدت از دست میدم اما واقعیتش احساس میکنم به این دوری، نیاز مبرم دارم. نیاز دارم تا تو این مدت غیبتم یه تغییراتی داشته باشم تو خودم. تو فکرم، ذهنیتم، بدنم، انرژیم، روحیه م. کلاس امروز برای من مفید نبود چون هم فکرم درگیر این موضوع شده بود و هم اینکه موضوع بحث چیزی نبود که بهش علاقه داشته باشم. از اونجایی که استاد حضور غیاب هم نکرد، حس می‌کنم رفتنم به دانشگاه بی فایده بود. اون احساسات منفی تمام امروز رو با من بودن و من به شدت بی حوصله و کسل بودم. تایم زیادی رو به خوابیدن و یکنواختی گذروندم. نمی‌دونم تصمیمی که گرفتم خوب بوده یا بد. ولی امیدوارم اگه قراره واقعا جدی باشم تو این زمینه، بتونم روی خودم کار کنم تا این مدت غیبتم بیهوده تلقی نشه. باید بدونم که من واقعا برای چی نتونستم تحمل بکنم و باید چه کارایی انجام بدم؟